Biomuzikologija je nova naučna disciplina, osnovana 90-tih godina 20. veka, s ciljem da se bavi pročavanjem muzike kao biološke pojave.[1] Ljudska muzikalnost odnosi se na skup kapaciteta i bogatstvo koji omogućavaju ljudskoj vrsti da generiše i uživa u muzici u svim njenim različitim oblicima. Osnovno načelo biomuzikologije je da je muzikalnost duboko ukorijenjena u ljudskoj biologiji, u obliku koji je tipičan za ljudsku vrstu i koju poseduju pripadnici svih ljudskih kultura. Iako je muzika, proizvod ljudske muzikalnosti, ona je izuzetno raznolika, a sama muzikalnost je stabilan aspekt naše biologije što omogućava njeno produktivno proučavati iz komparativne, neuronske, razvojne i kognitivne perspektive. Biomuzikološki pristup uporedljiv je u najmanje dva čula: dok, kao domen obuhvata svukupno ljudsko stvaranje muzike (ne privilegujući nijednu kulturu).[2]