"Dekameron" | |
---|---|
Il Decamerone | |
![]() Azərbaycanca son nəşrinin üz qabığı | |
Müəllif | Covanni Bokkaçço |
Janr | roman |
Orijinalın dili | italyan dili |
Ölkələr | |
Orijinalın nəşr ili | 1348–1351[1] |
Tərcüməçi | Beydulla Musayev (az.) |
![]() |
"Dekameron" (it. Il Decamerone, mənası "ongünlük"; yun. δέκα — "on", ἡμέρα — "gün" sözlərindən) — XIV əsr italyan yazıçısı Covanni Bokkaçço (1313–1375) tərəfindən yazılmış, Şahzadə Qalehaut (it. Prencipe Galeotto) altyazılı novellalar toplusudur. Roman bir-birindən fərqli 100 novelladan ibarətdir ki, həmin novellaları da Florensiyanı bürümüş Qara ölümdən qaçaraq şəhər kənarında bir villada məskunlaşmış, yeddisi qız, üçü oğlan olmaqla 10 gənc söyləyir.
Ehtimal ki, Bokkaçço Dekameronu 1348-ci il epidemiyasından sonra yazmağa başlamış və 1353-cü ildə tamamlamışdır. Dekameronun tərkibinə erotikadan tutmuş tragediyaya kimi müxtəlif məzmunlu novellalar daxildir. Novellalar sətiraltı məna, praktik zarafatlar və həyat dərsi xarakterli məlumatlarla zəngindir.
Böyük ədəbi dəyəri və geniş təsir dairəsi ilə yanaşı (məsələn Çoserin Kenterburi Nağılları), Dekameron həm də həmin dövrdə insanların həyat tərzi ilə bağlı dəyərli mənbə hesab edilir. İtalyan dilinin Florensiya ləhcəsinin jarqon versiyasında yazılmış Dekameron, erkən İtalyan nəsrinin şah əsəri hesab edilir.[2]