Tipos |
caráuter Unicode y cuneiform sign (en) ![]() |
---|---|
![]() |
Dingir (treslliteráu diĝdir) ye un signu cuneiforme, usualmente el determinativo pa "deidá", anque tien tamién otros significaos rellacionaos. Como determinativo, nun se pronuncia, y se translitera convencionalmente como superíndice "D", por casu en DInanna. Genéricamente, dingir puede traducise como "dios" o "diosa".[1]
El signu cuneiforme sumeriu (DINGIR, DIGIR, 𒀭)[2] por sigo mesmu representa la pallabra sumeria an ("cielu")[3] o'l ideograma pa An, el dios supremu del panteón sumeriu. En cuneiforme asiriu, AN, DINGIR,
podría ser un ideograma pa "deidá" (ilum) o un silabograma pa an o ìl-. N'ortografía hitita, el valor silábicu del signu ye, de nuevu, an.
El conceutu de "divinidá" en sumeriu ta estrechamente acomuñáu colos cielos, como rescampla nel so signu cuneiforme que vale como ideograma pa "cielu", y tien, na so forma orixinal, la forma d'una estrella. L'asociación orixinal de "divinidá" ye, pos, con hierofaníes del cielu, "brillante" o "resplandorientu". Suxurióse un posible préstamu llingüísticu del sumeriu dingir al turcu Tengri "cielu, dios del cielu".[4]