TIA-530, EIA-530 ya da RS-530 olarak isimlendirilen, genellikle bir 25-pin bağlayıcısı kullanan, dengeli seri arayüzünün standardıdır. Standart, 1987'nin sonlarındaki revizyonda, şartname olarak DTE ve DCE parçaları arasındaki kablo ile bağlantıyı tanıttı. Bu revizyon, EIA-422 ve EIA-423'ün birleşmesinde kullanıldı. Bu kullanım, elektriksel sinyal karakteristikleri olarak tanımlandı. Çünkü TIA-530, daha çok ortak 25-pin bağlayıcısı olarak kullanılıyordu. Bu şekilde, TIA-530, EIA-449'un yerini alacak kadar EIA-449'a benzemişti. Ama EIA-449'un yerine zaten EIA-422/423 kullanılıyordu ve EIA-422/423 bir 37-pin bağlayıcısından daha büyüktü. Ara bağlantı devrelerinin iki kategori, TIA-530'daki DCE ve DTE arasındaki tanımlamalardır. Bu iki kategori:
En iyi ara bağlantı devreleri, kategori 1, Local Loopback (pin 18) ile hata tespiti ve Remote Loopback (pin 21) ile kategori 2 deki test modu (pin 25) tir.
TIA-530'un orijinal kullanımı kategori 1 de genellikle "Data Set Ready" (DCE Ready, pins 6 ve 22) ile "Data Terminal Ready" olarak isimlendirilen devrelerdir. Revizyon A[2] buradaki ara değişimleri, kategori 2 deki (ANSI/TIA/EIA-530-A[3] standardının 4.3.6 ve 4.3.7 paragarları ile pin 22 üzerine eklenilen bir "Halka Göstergesi"dir. Pin 23 ise TIA-530-A deki topraklamadır. Revizyonlar arasındaki karmaşıklık, bu arayüzün birkaç defa yanlış kablolandırılmasına ve en iyi üreticilerin orijinal TIA-530 standardını uygun hale getirememesine yol açmıştır.