Fibolo el la 7-a jarcento trovita en Nordendorf, Bavario, Germanio kun la surskribo logaþorewodanwigiþonar, t.e. la nomoj de la dioj Wodan (Odino, ĉefdio de la alamanoj) kaj Donar (Toro, la tondrodio)[1].
Fibolo trovita en Braganca, Portugalio (inter -250 kaj -200), Brita Muzeo, Londono
Romiaj fiboloj el Coriovallum, 1-a jarcento p. K. (Thermenmuzeo, Heerlen)
Fibolo[2] (el la latina: fibula, fiksilo) estas praa sendanĝera pinglo, ilo por kunfiksi partojn de vestaĵoj aŭ ŝtofojn.
- ↑ Vidu la anglan vikipedion
- ↑ Francisko Azorín registras tamen la terminon fibulo kiel Prahistoria aŭ tre antikva broĉo. En Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 73.