Homoioteleuton, etimologikoki grezieratik dator hitz hau, ὁμοιοτέλευτον. Hots errepikapenean oinarrituta hitzeko figura bat da. Figura hau hitz-lauetan ematen da eta, modu batez, poesiaren errima pareko fenomeno bezala har daiteke. Horren arabera paragrafo batean homofonia, aliterazio edo antzeko bukaerak ematen direnean, homoioteleutonen aurrean gaude. Fenomeno hauek edozein testutan ez dira egokitzat jotzen, esaterako testu teknikoetan, baina literarioetan erritmoa eta paralelismoa indartzen dute.[1]