Jorcajt (jid. יאָרצײַט; hebr. יום הפטירה jom ha-p(e)tira[1] ) – rocznica śmierci w tradycji żydowskiej, obchodzona uroczyście zgodnie z kalendarzem żydowskim[1] .
W jorcajt odwiedza się groby zmarłych, odmawia kadisz, kładzie kamyczki na macewie. Do zwyczajów związanych z rocznicą śmierci należą także: post indywidualny, zapalenie świecy jorcajtowej (mającej płonąć 24 godziny), studiowanie Tory, recytacja psalmów przy grobach świątobliwych zmarłych i in.[1]
W tradycji żydowskiej jorcajt jest dniem radosnym, stąd np. w rocznice śmierci słynnych rabinów pomija się smutniejsze modlitwy[1] .