Kinidino | ||
Kemia formulo | ||
![]() | ||
Kinidino | ||
![]() | ||
![]() | ||
Blankaj kristaloj de kinidino. | ||
CAS-numero-kodo | 56-54-2 | |
ChemSpider kodo | 389880 | |
PubChem-kodo | 441074 | |
Fizikaj proprecoj | ||
Aspekto | blanka, lumsensiva solidaĵo[1] | |
Molmaso | 324,42284g mol−1 | |
Denseco | 1,21 g/cm−3 | |
Fandpunkto | 169°C [2][3] | |
Bolpunkto | 495,9°C [4] | |
Refrakta indico | 1,6380 | |
Ekflama temperaturo | 253,7°C [5] | |
Solvebleco | Akvo:0,14 g/L[6] | |
Mortiga dozo (LD50) | 263 mg/kg (buŝe) [7] | |
GHS etikedigo de kemiaĵoj | ||
GHS Damaĝo Piktogramo |
| |
GHS Signalvorto | Damaĝa substanco | |
GHS Deklaroj pri damaĝoj | H301, H317 | |
GHS Deklaroj pri antaŭgardoj | P264, P270, P301+316, P321, P330, P405, P501 | |
(25 °C kaj 100 kPa) |
Kinidino estas alkaloido ekstraktita natura organika medikamento kun kontraŭaritmaj kaj kontraŭmalariaj efikoj. Kinidino estas optika izomero de kinino, origine eltirita de la ŝelo de la Cinchona arbo kaj similaj plantospecioj. Ĝi havas longan historion de uzo, komence de peruanoj, kiuj ofte respondecas pro la eltrovo de kelkaj el ĝiaj farmaciaj proprecoj. La kemiaj strukturoj de kinino kaj kinidino estas tre similaj. Ĝi nun estas ankaŭ produktita per kemia sintezo. Kinidino unue estis izolita fare de Pasteur en 1853 por traktado de febroj. Ĝi estas blanka, lumsensiva solidaĵo, solvebla en akvo. Kinidino posedas 20 karbonatomojn, 24 hidrogenatomojn, 2 nitrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Kinidino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj. Kiel ĉiuj fosfitoj, tiel hipofosfitoj posedas grandan reduktpovon.
Bonvolu ne konfuzi... | |
![]() |
![]() |
Ili estas izomeroj sed ili malsimilas en la pozicio de la vinila grupo. |