Noor-Eesti (pl. Młoda Estonia) – estońska grupa literacka, działająca od 1905 roku w Tartu. Założycielem i przywódcą grupy był poeta i badacz literatury Gustav Suits[1][2]; związani z nią byli również m.in. Friedebert Tuglas, Villem Grünthal-Ridala i Johannes Aavik[3]. Grupa wywarła znaczny wpływ na rozwój estońskiego języka literackiego oraz na rozwój nowoczesnej estońskiej krytyki literackiej[3].
Działalność grupa rozpoczęła w 1905 roku, kiedy to opublikowała almanach literacki "Młoda Estonia" ("Noor-Eesti") (do 1915 roku ukazały się jeszcze 4 kolejne numery tego almanachu)[1]; w tym samym roku ukazał się również debiutancki tomik Suitsa – Ogień życia (Elu tuli)[3].
Nazwa grupy nawiązywała do podobnych określeń, które pojawiały się ówcześnie w innych literaturach narodowych (Młode Niemcy, Młoda Polska, Chorwacka Moderna itp.[1]). Celem Młodej Estonii było włączenie literatury estońskiej w nowe nurty i zjawiska artystyczne, jakie dokonywały się w pozostałej części Europy. Jej przedstawiciele nawoływali do zwiększonego przyswajania kultury europejskiej, przy jednoczesnym zachowaniu estońskiej tożsamości[2]. Miało to pozwolić Estończykom na wytworzenie własnej nowoczesnej kultury[3]. Przedstawiciele Młodej Estonii postulowali też autonomię sztuki oraz zachęcali do podejmowania eksperymentów artystycznych[1].
Pomimo jej znacznego wpływu na rozwój literatury estońskiej, grupa była krytykowana za odrywanie się od estońskiej tradycji literackiej oraz kosmopolityzm i naśladowanie obcych modeli kulturowych[3].
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie gazda.291
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie hd.317
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie estonia.92