Sinuessa – starożytna, rzymska kolonia, a potem miasto, położone w północnej części obecnego Mondragone[1] we Włoszech (Kampania), nad Morzem Tyrreńskim[2].
Kolonia znajdowała się przy Via Appia i została założona w 296 roku p.n.e. w celu obrony drogi przed możliwymi napadami[3] (było to po najazdach Samnitów[2]) oraz kontrolowania obszaru przybrzeżnego[2]. Sinuessa i Minturnae były koloniami bliźniaczymi. Około 174 roku p.n.e. Sinuessa stała się dużym miastem dzięki produkcji i handlowi winem w całym basenie Morza Śródziemnego, jak również ze względu na obecność łaźni termalnych Aquae Sinuessanae, których pozostałości są nadal obecne. Historia miasta i portu prawdopodobnie zakończyła się około III wieku n.e[2].
Pozostałości Sinuessy są obecnie częściowo zakopane pod terenem rezydencji Baia azzurra. Znajdują się tam ruiny dużego amfiteatru, centrum miejskiego oraz dróg[3].
Badania zatopionych łodzi prowadzone od lat 90. XX wieku wzdłuż wybrzeża Sinuessy pozwoliły sporządzić mapę geomorfologiczną ze znaleziskami archeologicznymi. Wykryto elementy budowli portowych, fragment ołowianej kotwicy, setki rzymskich amfor i fragmenty ceramiki[2].
Z miasta pochodzi 182-centymetrowy posąg Wenus z Sinuessy eksponowany w Muzeum Archeologicznym w Neapolu[4]. Na północ od Sinuessy znajdują się pozostałości rzymskiej willi nadmorskiej San Limato[5].