Sojaboon | |
---|---|
![]() | |
Wetenskaplike klassifikasie ![]() | |
Domein: | Eukaryota |
Koninkryk: | Plantae |
Klade: | Tracheofiete |
Klade: | Angiospermae |
Klade: | Eudicots |
Klade: | Rosids |
Orde: | Fabales |
Familie: | Fabaceae |
Genus: | Glycine |
Spesie: | G. max
|
Binomiale naam | |
Glycine max | |
Sinonieme[1] | |
Die sojaboon (Glycine max)[2] is 'n spesie van peulgewas inheems aan Oos-Asië, wyd gekweek vir sy eetbare boontjies, wat talle gebruike het.
Tradisionele ongegiste voedselgebruike van sojabone sluit in sojamelk, waaruit tofu en tofuvel gemaak word. Gefermenteerde sojavoedsel sluit in sojasous, gegiste boontjiepasta, nattō, en tempeh. Vetvrye (ontvette) sojaboonmeel is 'n beduidende en goedkoop bron van proteïen vir veevoere en baie verpakte maaltye. Sojaboonprodukte, soos getekstureerde groenteproteïen (TVP), is byvoorbeeld bestanddele in baie vleis- en suiwel plaasvervangers.[3]
Sojabone bevat aansienlike hoeveelhede van fitiensuur, dieetminerale en B-vitamiene. Soja-groente-olie, wat in voedsel- en industriële toepassings gebruik word, is nog 'n produk van die verwerking van die sojaboon-oes. Sojabone is die belangrikste proteïenbron vir voer plaasdiere (wat weer dierlike proteïen vir menslike gebruik lewer).[4]
<ref>
tag; no text was provided for refs named eol
<ref>
tag; no text was provided for refs named plantnames
<ref>
tag; no text was provided for refs named Riaz2006
<ref>
tag; no text was provided for refs named feedipedia