![]() | |||||
---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||
| |||||
Alministración | |||||
País | ![]() | ||||
Regiones (es) ![]() | Región de Analamanga (es) ![]() | ||||
Distrito (es) ![]() | Antananarivo-Renivohitra District (en) ![]() | ||||
Tipu d'entidá | gran ciudá | ||||
Nome oficial | Antananarivo (mg) | ||||
Nome llocal | Tananarive (fr) | ||||
Xeografía | |||||
Coordenaes | 18°54′36″S 47°31′30″E / 18.91°S 47.525°E | ||||
Superficie | 88 km² | ||||
Altitú | 1276 m | ||||
Demografía | |||||
Población | 1 275 207 hab. (2018) | ||||
Porcentaxe |
100% de Antananarivo-Renivohitra District (en) ![]() 100% de Región de Analamanga (es) ![]() 4.99% de Madagascar | ||||
Densidá | 14 490,99 hab/km² | ||||
Más información | |||||
Fundación | 1625 | ||||
Estaya horaria | UTC+03:00 | ||||
Llocalidaes hermaniaes | |||||
mairie-antananarivo.mg | |||||
![]() |
Antananarivu (tamién conocida pol so nome francés, Tananarive, y pol diminutivu coloquial d'esti, Tana) ye la capital y ciudá más poblada de Madagascar. El so área metropolitana, conocida como Antananarivo-Renivohitra (Antananarivo Capital), ye la capital de la rexón d'Analamanga. La ciudá, asitiada a un altor de 1.280 msnm nel centru de la islla, tien sío la mayor entidá de población d'ella al menos de magar el sieglu XVIII. La ciudá ye la capital histórica de las xentes d'etnia Merina, que siguen siendo anguaño la mayoría de la so población, estimada en 1.300.000 habitantes[1], y tamién de les árees urbanes y suburbanes de la rodiada, qu'axunten a cuasi trés millones d'habitantes no que ye l'área metropolitana de la ciudá. Los 18 grupos étnicos malgaxes, amás de persones d'orixe chinu, indiu, européu y del África continental, tán bien representaos na ciudá.
Antananarivo ye'l centru políticu, económicu, educativu y cultural del país. La presidencia, l'Asamblea Nacional, el Senáu y el Tribunal Supremu tienen la so sé nella, como tamién 21 misiones diplomátiques y les principales empreses y organizaciones non gubernamentales con presencia nel país. Ye tamién la ciudá na que tán les principales universidaes, llocales d'ociu, clubs deportivos, servicios médicos y otros servicios sociales del país.
Antantanarivo fundóse ente 1610 y 1625, cuando'l rei merinu Andrianjaka (1612–1630) espulsó a los habitantes, d'etnia Vazimba, que vivíen nel llugar d'Analamanga, asitiáu nún cumal dende'l que se dominaben les tierres llanes de la rodiada. Proclamó que'l llugar había ser la so capital, y construyó un palaciu real fortificáu (rova) que dempués amplió pa convertilu nel complexu palaciegu real del reinu d'Imerina. Acordies colos rellatos de la tradición oral el llugar foi primeru conquistáu, y dempués xixiláu, por una guarnición de mil hombres. La colina y la ciudá caltuvieron el so nome orixinal, Analamanga, hasta que'l rei Andriamasinavalona (1675–1710) decidió llamala Antananarivo (La Ciudá de los Mil) pa honrar a los soldaos d'Andrianjaka. La ciudá foi capital del reinu d'Imerina dende la so fundación hasta 1710, cuando'l reinu dixebróse en cuatru cuadrantes enfrentaos. Antananarivo foi declarada capital del cuadrante meridional, y siguió siéndolo hasta que'l rei Andrianampoinimerina d'Ambohimanga capturó la provincia y devolvió-y el so calter de capital d'un reinu d'Imerina otra vuelta xunificáu en 1794. Los sos ésitos militares y diplomáticos estendieron los dominios d'Imerina a llugares que nun yeren tradicionalmente de so, poniendo les tierres de los grupos étnicos de la rodiada embaxu del control merinu. Estes conquistes continuoles el so fíu, Radama I, que consiguió dominar dos tercios del territoriu total de la islla. Esto fizo que, cuando aportaron los diplomáticos europeos, consideráronlu como rei de Madagascar, con capital n'Antananarivo. Tres de la colonización francesa, en 1897, caltuvo esta condición, y tamién tres de la independencia del país en 1960.
La ciudá espardióse gradualmente alredor de los palacios reales, asitiaos nel so centru nuna posición dominante nel picu d'una colina de 200 m d'altor sobre les llanures circundantes, les de Betsimitatatra. Nel sieglu XVII la llanura foi tresfomrada n'arrozales p'alimentar a la población de la ciudá; l'espoxigue d'esta nel sieglu XX llevó a cubrilos pa facer viviendes pa la población que medraba. Alredor de los palacios, destruyíos por un incendiu en 1995 y parcialmente reconstruyíos de magar, alcuéntrase'l distritu históricu de la ciudá, nel que vivíen los miembros de la nobleza, los andriana; munches de les cases de so conservense entá. El valle d'Analakely, a los pies de la colina, yera'l llugar de celebración del mercáu de los viernes. Esti mercáu, establecíu nel sieglu XVIII y desaniciáu en 1997 por culpa de los atascos que provocaba, yera consideráu'l mercáu albentestate más grande del mundu. Esti distritu, que conoció un gran desarrollu demientres la colonización francesa, sigue siendo anguaño'l corazón económicu de la ciudá.
El gobiernu de la ciudá ta en manes de la Commune Urbaine d'Antananarivo (CUA). La falta de recursos y la corrupción tienen torgao los esfuercios de la CUA por ameyorar la superpoblación, el tráficu, el saneamientu, la contaminación, la contaminación y el suministru d'agua y lletricidá, ente otros problemes rellacionaos col crecimientu escomanáu de la población urbana. Ente los llugares más destacaos de la ciudá rescamplen los palacios reales y el palaciu d'Andafiavaratra, la tumba de Rainiharo, el zoo de Tsimbazaza, l'estadiu Mahamasina, el llagu Anosy, cuatro catedrales del sieglu XIX y el Muséu d'Arte y Arqueoloxía.