![]() | |||
---|---|---|---|
| |||
| |||
Alministración | |||
País | ![]() | ||
Autonomía | ![]() | ||
Provincia | ![]() | ||
Comarca (es) ![]() | Matarraña (es) ![]() | ||
Tipu d'entidá | conceyu d'Aragón | ||
Alcalde de Beceite (es) ![]() | Alberto Moragrega Julián | ||
Nome oficial | Beceite (es)[1] | ||
Nome llocal | Beceite (es) | ||
Códigu postal |
44588 | ||
Xeografía | |||
Coordenaes | 40°49′55″N 0°10′58″E / 40.8319°N 0.1827°E | ||
![]() | |||
Superficie | 96.721839 km² | ||
Altitú | 579 m | ||
Llenda con | Alfara de Carles, Arnes, La Sénia, Tortosa, Cretas y Valderrobres | ||
Demografía | |||
Población |
569 hab. (2023) - 273 homes (2019) - 268 muyeres (2019) | ||
Porcentaxe |
100% de Matarraña (es) ![]() 0.42% de provincia de Teruel 0% de Aragón 0% de España | ||
Densidá | 5,88 hab/km² | ||
Más información | |||
Estaya horaria | UTC+01:00 | ||
beceite.es | |||
![]() |
Beseit[2][3], en catalán, o Beceite, en castellán, ye un conceyu de la provincia de Teruel, comunidá d'Aragón, España, na contorna de Matarraña. Tien una población de 631 habitantes (INE 2008) y tien una estensión de 96,72 km².
Ta asitiáu xunto a los Puertos de Beceite, la más destacada cadena montascosa del nordeste de la provincia turolense. Nel so términu municipal nacen y escurren los ríos Matarraña, Ulldemó, Algás y Pena xunto a montes, conglomeraos y sierres, conformen paisaxes montascosos de gran guapura y espectacularidá qu'alluguen unu de los ecosistemes más variaos y meyor calteníos d'Europa. El cascu urbanu de la villa caltién un treme de singular guapura y destaquen los 5 portales colos que cunta'l perímetru medieval del nucleu históricu, amás de la rula gótica del sieglu XV con dellos arcos ojivales. De la mesma sobresal la Ilesia parroquial de San Bartolomé del sieglu XVII y XVIII que la so portada barroca con columnes salomóniques preside la Plaza de la Constitución y que caltién una capiya del sieglu XII, que paez provenir de la primitiva ilesia alzada polos templarios. L'interior del templu parroquial foi apocayá restauráu y compónse de tres naves ente les que sobresal la gran cúpula; l'altar mayor orixinal y l'altar del Rosario fueron quemaos en 1938 mientres la Guerra Civil. Resulta pimpanu la Ponte o El Pont sobre'l ríu Matarraña, construyíu polo templarios nel sieglu XII y que más de 800 años dempués sigue siendo, col so impresionante altor, el llugar más transitáu de la llocalidá. El cascu urbanu cunta amás cola ermita de Santa Ana d'estilu renacentista, la «presoneta» antigua cárcel de Beceite, el Palau, dellos torrexones defensivos y los conocíos como Fuertes de Cabrera, importante plaza mientres les Guerres Carlistes.
Beceite y l'agua tán íntimamente amestaos tamién nel cascu urbanu, bañáu pel ríu Matarraña, que naz en Beceite y que forma delles poces o 'tolls' de singular guapura. Coles mesmes, delles acequias, ramales y brazales derruempen les cais del pueblu lo cual da un mayor encantu a la llocalidá y ye precisamente esi continuu soníu a agua lo qu'apurre orixinalidá al conxuntu.
Beceite, como'l restu de los 17 pueblos de la contorna del Matarraña, tien como llingua mesma una variante occidental del catalán, na cual el nome del conceyu ye Beseit.
A Beceite apuértase al traviés de la carretera A-2412. De Beceite parte'l senderu de Gran Percorríu GR-8 (Beceite-Villel).