La espluma de la cerveza o giste[1] (mentáu na xíriga cervecera tamién como cabeza o corona) ye una sustancia aspecto globular que s'atopa na parte cimera de los vaso de cerveza. El conteníu de les burbuyes nel líquidu ye debíu principalmente al dióxidu de carbonu (CO2) procedente de la fermentadura alcohólica de ceberes (tales como'l trigu o la cebada): carbonación de la bébora. La espluma ye una de les primeres esperiencies organolépticas al beber la cerveza. Les propiedaes d'una espluma son la densidá, la cremosidad, l'adherencia al vidriu (denomináu na xíriga como 'cling') y la estabilidá,[2] toes dependen del cebera emplegáu na so ellaboración, del tipu de malta y los axuntos agregos al mostiu de la cerveza mosto. Polo xeneral, les cerveces ellaboraes con trigu tienden a xenerar más espluma, y son más estables nel tiempu, que les que s'ellaboren con cebada. Ente los consumidores esiste un alderique alrodiu de si la calidá d'una cabeza seya indicador d'una cerveza calidable. L'alderique centrar en que dambos fenómenos tean, o non, necesariamente amestaos.[3]
<ref>
nun ye válida; nun se conseñó testu pa les referencies nomaes Evans