Tradicionalna proizvodnja svile | |
---|---|
![]() Žene "lupaju" svilu (Hui Tsung, Kina, 12. vijek | |
Nematerijalna kulturna baština | |
Regija | Evropa, Azija |
Država | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Predlagač | Ministarstvo kulture i turizma Turske |
Svjetska baština | |
Lista upisa | Reprezentativna lista nematerijalne kulturne baštine čovječanstva |
UNESCO oznaka | 01685 |
Datum upisa | 2022. |
Lokacija upisa | UNESCO |
Svila je fino tekstilno vlakno koje se dobija od čaure svilene bube (Bombyx mori). Potiče iz Kine i bila je važna trgovačka roba koja je u Evropu stizala putem svile.
U Kini je pod prijetnjom smrtne kazne bilo zabranjeno iz zemlje iznijeti gusjenicu ili jaja svilene bube. Godine 555. dva fratra su uspjela prokrijumčariti jajašca dudovog svilca bizantskom caru Justinijanu. S tim jajima i znanjem o načinu uzgoja svilenih buba koje su stekli za vrijeme svog boravka u Kini, sad je bilo moguće i izvan Kine proizvesti svilu. Svi dudovi svilci u Evropi i danas vode porijeklo od tih prokrijumčarenih jajašaca.[1]