Charles Baudelaire | |||||
---|---|---|---|---|---|
![]() Franca verkisto kaj poeto
| |||||
Persona informo | |||||
Charles Baudelaire | |||||
Naskonomo | Charles-Pierre Baudelaire | ||||
Naskiĝo | 9-an de aprilo 1821 en Parizo, Francilio, Francio | ||||
Morto | 31-an de aŭgusto 1867 (46-jaraĝa) en Parizo, Francilio, Francio | ||||
Mortis pro | Naturaj kialoj ![]() | ||||
Mortis per | Sifiliso ![]() | ||||
Tombo | Tombejo de Montparnasse, 6 ![]() | ||||
Religio | katolikismo vd | ||||
Lingvoj | franca vd | ||||
Loĝloko | Strato Amsterdamo vd | ||||
Ŝtataneco | Francio ![]() | ||||
Alma mater | Gimnazio Louis-le-Grand Lycée Saint-Louis (en) ![]() ![]() | ||||
Subskribo ![]() | |||||
Familio | |||||
Patro | Joseph-François Baudelaire (en) ![]() ![]() | ||||
Patrino | Caroline Aupick (en) ![]() ![]() | ||||
Edz(in)o | – | ||||
Amkunulo | Jeanne Duval (en) ![]() ![]() | ||||
Profesio | |||||
Okupo | poeto literaturkritikisto tradukisto kritikisto verkisto eseisto tradukisto artokritikisto ĵurnalisto ![]() | ||||
Laborkampo | Poezio ![]() | ||||
Aktiva dum | 1844–1866 vd | ||||
Verkado | |||||
Verkoj | La Floroj de l' Malbono ❦ La Paradizoj Artefaritaj ❦ La Pentristo de la Moderna Vivo ❦ Pensoj pri kelkaj miaj samtempuloj ❦ La Fanfarlo ❦ La Spleno de Parizo ❦ La Albatroso vd | ||||
| |||||
vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Charles Pierre BAUDELAIRE, en esperanto Bodlero[1] estis franca poeto de simbolismo, tradukisto kaj artkritikisto, unu el la elstaraj de la franca kulturo vivanta dum la 19-a jarcento.
Liaj poemoj montras majstrecon pri la rimo kaj ritmo, enhavas ekzotikismon hereditan de romantikuloj, sed baziĝas sur observoj de reala vivo. Lia stilo kaj la elekto de liaj temoj estis ofte riproĉataj, tiel ke Baudelaire estis komprenata sole de kelkaj similuloj siatempe. En Le Figaro de la 5an de julio 1857, Gustave Bourdin kontraŭstaris dum la eliro de La Floroj de l'Malbono (Les Fleurs du Mal estas la precipa poemaro de Baudelaire): "Estas temperoj kiam oni dubas pri la mensa farto de la Sinjoro Baudelaire, kaj estas temperoj kiam oni ne plu dubas: estas plejparte la rediro monotona kaj antaŭpensita pri la samaj temoj, la samaj pensoj. Tie la abomeneco sin miksas kun la malnobleco; la naŭzeteco kun la fieco..."
Oni ofte rigardas lin kiel la plej grava franclingva poeto de la 19-a jarcento; Li eĉ estas komparata kun Victor Hugo. Lia tre originala stilo de prozpoezio influis tutan generacion de poetoj inkluzive de Paul Verlaine, Arthur Rimbaud kaj Stéphane Mallarmé, inter multaj aliaj.
Lia ĉefverko Les Fleurs du Mal (La Floroj de l'Malbono) esprimas la ŝanĝiĝantan naturon de beleco en la rapide industriiĝanta Parizo dum la mezo de la 19a jarcento. Tra sia verko, Baudelaire provis teksi kaj elmontri la kunligojn inter la malbono kaj la beleco, la violento kaj la volupto (Une martyre). Paralele al poemoj gravaj (Semper Eadem) aŭ tiuepoke skandalaj (Delphine et Hyppolite), li esprimis la melankolion (Moesta et errabunda) kaj la envio je alilokeco (L'invitation au voyage).
Li meritas krei la esprimon moderneco (modernité) por indiki la paseman, efemeran sperton de vivo en urba metropolo, kaj la respondecon de arta esprimo kapti tiun sperton.