Max Horkheimer | |||||
---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||
Persona informo | |||||
Max Horkheimer | |||||
Naskiĝo | 14-an de februaro 1895 en Zuffenhausen | ||||
Morto | 7-an de julio 1973 (78-jaraĝa) en Nurenbergo | ||||
Lingvoj | germana • angla vd | ||||
Ŝtataneco | Germanio Usono ![]() | ||||
Alma mater | Munkena universitato Dillmann-Gymnasium Stuttgart (en) ![]() Universitato de Frankfurto Universitato Alberto Ludoviko de Frajburgo ![]() | ||||
Familio | |||||
Patro | Moses Moritz Horkheimer (en) ![]() ![]() | ||||
Profesio | |||||
Okupo | filozofo universitata instruisto sociologo pedagogo literaturkritikisto ![]() | ||||
Laborkampo | Filozofio, socia teorio kaj Klerismo ![]() | ||||
Doktoreca konsilisto | Hans Cornelius vd | ||||
Verkado | |||||
Verkoj | Gesammelte Schriften ❦ Dialektiko de Klerismo ❦ Eklipso de Racio vd | ||||
| |||||
Filozofo ![]() | |||||
vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Max HORKHEIMER (en angla /ˈhɔːrkhaɪmər/; en germana [ˈhɔɐ̯kˌhaɪmɐ]; 14a de Februaro 1895 – 7a de Julio 1973) estis germana filozofo kaj sociologo kiu estis fama pro siaj verkoj en kritika teorio kiel membro de la Frankfurta Skolo de sociologia esplorado. Horkheimer studis pri aŭtoritatismo, militismo, ekonomiaj malfacilaĵoj, mediaj krizoj, kaj la povreco de la amaskulturo uzante la filozofion de historio kiel kadro. Tio iĝis la fondo de la kritika teorio. Liaj plej gravaj verkoj estas Eclipse of Reason (1947), Between Philosophy and Social Science (1930–1938) kaj, kunlabore kun Theodor Adorno, Dialectic of Enlightenment (1947). Kun la subteno de la Frankfurta Skolo, Horkheimer planis, disvolvigis kaj faris eblaj aliajn gravajn verkojn.[1]
Post universitata kariero en Frankfurto, en 1933 li kaj lia Instituto devis fuĝi el la Nazia Germanio unue al Ĝenevo, Svisio, kaj poste al Usono. En 1934 li kaj lia Instituto setliĝis en Universitato Kolumbio. En 1949, li revenis al Frankfurto kie la Instituto por Socia Esplorado remalfermiĝis en 1950. Inter 1951 kaj 1953 Horkheimer estis rektoro de la Universitato de Frankfurto.