Mentenila propanono | ||
Kemia formulo | ||
![]() | ||
Mentenila propanono | ||
![]() | ||
![]() | ||
Nerono ĉeestas en la ekstraktraĵoj de la Tanacetum parthenium. | ||
Alternativa(j) nomo(j) | ||
| ||
CAS-numero-kodo | 31375-17-4 | |
ChemSpider kodo | 32917 | |
PubChem-kodo | 35785 | |
Fizikaj proprecoj | ||
Aspekto | flava aŭ palflava oleo[2] | |
Molmaso | 194,31708 g mol−1 | |
Denseco | 0,892 g/cm−3[3] | |
Fandpunkto | 18,9°C [4] | |
Bolpunkto | 263,2°C [5] | |
Refrakta indico | 1,4678[6] | |
Ekflama temperaturo | 103,1°C [7] | |
Solvebleco | Akvo:0,01249 g/L Solvebla en etanolo, metanolo kaj kloroformo.[8] | |
Mortiga dozo (LD50) | 5000 mg/kg (buŝe) | |
GHS etikedigo de kemiaĵoj | ||
GHS Damaĝo Piktogramo |
| |
GHS Signalvorto | Averto | |
GHS Deklaroj pri damaĝoj | H302, H312, H315, H319, H332, H335 | |
GHS Deklaroj pri antaŭgardoj | P261, P264, P271, P280, P302+352, P304+340, P305+351+338, P312, P321, P332+313, P337+313, P362, P403+233, P405, P501 | |
(25 °C kaj 100 kPa) |
Nerono aŭ mentenila propanono Nerono estas kemia kunmetaĵo, kiu estas temo de scienca esplorado dum pluraj jaroj. Ĝi estas flava aŭ palflava oleo, nesolvebla en akvo. Nerono posedas 13 karbonatomojn, 22 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Tiu substanco estas seskviterpena laktono kiu troviĝas en pluraj plantoj, inkluzive de la tanaceto, latina nomo:Tanacetum parthenium. Nerono pruviĝis havi plurajn eblajn avantaĝojn, inkluzive de kontraŭinflamaj kaj kontraŭkanceraj proprecoj. En ĉi tiu artikolo, ni esploros la sintezan metodon de Nerono, ĝian sciencan esplor-aplikaĵon, mekanismon de ago, biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn, avantaĝojn kaj limojn por laboratoriaj eksperimentoj, kaj estontajn direktojn por esplorado.
Nerono povas esti sintezata el pluraj komencaj materialoj, inkluzive de partenolido[9], kiu troviĝas en la planto. Unu metodo de sintezo implicas la reakcion de partenolido kun klorida acido por produkti Neronon. Alia metodo implicas la reakcion de partenolido kun natria hidroksido kaj acetata acido por produkti Neronon.
Nerono estis la temo de pluraj sciencaj studoj pro ĝiaj eblaj terapiaj trajtoj. Ĝi pruviĝis havi kontraŭinflamajn efikojn, kiuj povus igi ĝin utila en la traktado de kondiĉoj kiel artrito kaj inflama intestmalsano. Nerono ankaŭ pruviĝis havi kontraŭkancero-proprecojn, igante ĝin ebla kandidato por kancero-traktado.
Rilate al la mekanismo de ago de la Nerono, tamen, ĝi pruviĝis malhelpi la produktadon de inflamaj citokinoj, kiuj estas implicataj en la inflama respondo. Nerono ankaŭ pruviĝis stimuli apoptozon, aŭ programatan ĉelmorton, en kanceraj ĉeloj.
Nerono pruviĝis havi plurajn biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn. Estis montrite malhelpi la agadon de [10], transskriba faktoro implicata en la inflama respondo. Nerono ankaŭ pruviĝis malhelpi la agadon de (Ciklo-oksigenazo 2) COX-2, enzimo implicata en la produktado de inflamaj prostaglandinoj. Krome, Nerono pruviĝis stimuli apoptozon en kanceraj ĉeloj aktivigante la kaspazajn kaskadojn.[11]