Victor KLEMPERER (naskiĝis la 9-an de oktobro 1881 en Landsberg an der Warthe, post 1945 alinomita Gorzów Wielkopolski, mortis la 11-an de februaro 1960 en Dresden) estis jud-germana filologo kaj verkisto de LTI - Notizbuch eines Philologen kaj de taglibroj, en kiuj li zorge dokumentis sian Ausgrenzung, lian ekskludon de la germana socio kiam la nazioj ekregis Germanion.
Klemperer, kuzo de la orkestrestro kaj komponisto Otto Klemperer, estis oka infano de rabeno. Li studis filozofion kaj filologion pri lingvoj romanaj kaj ĝermanaj en Munkeno, Ĝenevo, Parizo kaj Berlino. En 1912, li konvertiĝis al protestantismo. Li sukcesis doktoriĝi en 1912, kaj ricevis la kapablecon instrui en 1914. Dum la jaroj 1914 kaj 1915, Victor Klemperer laboris ĉe la universitato de Napolo kaj rekrutiĝis poste kiel soldato, en la artilerio, kaj poste en la cenzuro milita. En 1920, li iĝis profesoro pri filologio romana ĉe la teknologia universitato de Dresdeno.
Klemperer loĝis en Dresden dum la nazia epoko. Post vendo de la domo kiun ili konstruigis komence de la 1930-aj jaroj, Victor Klemperer kaj lia edzino, Eva, devis loĝi en Judenhaus (judodomo). Pro la "arjaneco" de Eva, ŝia edzo eskapas forsendon en koncentrejon ĝis la 13-a de februaro 1945. Fakte estis nur tiam, kiam la aliancanoj jam liberigis la koncentrejon Aŭŝvico, ke la naziaj aŭtoritatoj decidis forsendon de "miksitaj paroj". Victor kaj Eva Klemperer transvivis nur pro la aera atako de la nokto de la 13-a ĝis la 14-a de februaro 1945. Ili tiam decidis profiti de la kaoso por fuĝi, fuĝo kiu daŭros dum la lastaj militmonatoj.