Faroera | |
---|---|
Føroyskt mál — Føroyskt — føroyskt | |
Datu orokorrak | |
Lurralde eremua | ![]() ![]() bai eta Norvegia ere |
Hiztunak | 60.000 - 80.000 |
Ofizialtasuna | ![]() |
UNESCO sailkapena | 2: kaltebera |
Araugilea | Føroyska málnevndin |
Hizkuntza sailkapena | |
giza hizkuntza indoeuropar hizkuntzak germaniar hizkuntzak ipar-germaniar hizkuntzak mendebaldeko eskandinaviar hizkuntzak | |
Informazio filologikoa | |
Hizkuntza-tipologia | subjektu aditza objektua, V2 hizkuntza, nominatibo-akusatibo hizkuntza, hizkuntza azentuala eta hizkuntza fusionatzailea |
Genero gramatikalak | genero maskulinoa, genero femeninoa eta genero neutroa |
Kasu gramatikalak | nominatiboa, genitiboa, datiboa eta akusatiboa |
Alfabetoa | latindar alfabetoa |
Hizkuntza kodeak | |
ISO 639-1 | fo |
ISO 639-2 | fao |
ISO 639-3 | fao |
Ethnologue | fao |
Glottolog | faro1244 |
Wikipedia | fo |
Linguasphere | 52-AAA-ab |
UNESCO | 1027 |
IETF | fo |
Faroera[1][2] (faroeraz: føroyskt, ahoskera: [ˈføːɹɪʂt]) eskandinaviar hizkuntza uhartetarra da, germaniar hizkuntzen taldekoa. 48.000 bat lagunek hitz egiten dute Faroe uharteetan, eta beste 25.000 inguruk Danimarkan. 1937az geroztik, faroera Faroe uharteetako hizkuntza ofiziala da.
Oro har, gaurko hizkuntza eskandinaviarretatik urrun samar dago faroera[3] baina norvegiera zaharraren eta islandieraren antza du. Venceslaus Ulricus Hammershaimb faroetar hizkuntzalari eta folklorezaleak finkatu zuen feroera idatzia 1846an. 1912an lortu zuten Faroeko biztanleek elizetan eta eskoletan faroera erabiltzeko baimena, eta 1938an hizkuntza nagusi egin zen hezkuntzan. Ahozko literatura aberatsa dute faroetarrek (baladak). 1965ean Faroeraren Akademian sortu zen.