Lergako hilarria | |
---|---|
![]() | |
Jatorria | |
Sorrera-urtea | II. mendea |
Jatorrizko herrialdea | Erromatar Inperioa |
Ekoizpen lekua | Hispania Citerior |
Aurkikuntza lekua | Santa Barbara baseliza (Lerga) |
Ezaugarriak | |
Materiala(k) | hareharria |
Dimentsioak | 125 (![]() ![]() ![]() |
Hizkuntza | latina, eusko-akitaniera eta akitaniera |
Idazketa-sistema | latindar alfabetoa |
Kokapena | |
Lekua | Nafarroako Museoa |
Bilduma | Nafarroako Museoa |
Inbentarioa | IRMusNav 00050 eta AE 2020, 00621 |
Herrialdea | ![]() |
Probintzia | ![]() |
Udalerria | Nafarroa Garaia |
Lergako hilarria, Lergako hileta-estela, Lergako estela, Lergako idazkuna, Lergako inskripzioa edo Narhungesen epitafioa, erromatarren garaiko hilarri bat da, 1960an Lergan (Nafarroa Garaian) aurkitutakoa, euskal itxurako aztarna epigrafikoak dituelako nabaria; izan ere, Umme Sahar izen itxura argiki euskaldunekoa irakurtzen da. Egun, Nafarroako Museoan dago[1].
Idazkunean agertzen diren beste bi pertsona izan (antroponimo) euskararekin erlazionatuta daudela uste da: Abisunhar eta Narhunges, H (asperena) baitute, eta letra hori ez da agertzen ez iberiar testuetan ez eta zeltiberiarren artean ere. H ahoskatua euskalki guztietan zabalduta zegoen duela zenbait mende arte.