Anortita | |
---|---|
Fórmula química | CaAl2Si2O8 |
Clase | Silicato |
Subclase | Tectosilicato |
Sistema cristalino | Triclínico, pinacoidal |
Cor | Incolora, gris-arrubiada, branca |
Brillo | Vítreo |
Dureza | 6 a 6,5 (escala de Mohs) |
Fractura | Irregular a concoidal |
Raia | Branca |
Densidade | 2,76 g/cm3 |
A anortita é un mineral do grupo dos silicatos, subgrupo tectosilicatos e dentro destes pertence aos feldespatos denominados plaxioclasios. É un aluminosilicato de calcio, por definición sendo o calcio máis do 90% dos ións metálicos. É dimorfo da svyatoslavita, que ten a mesma fórmula química mais cristaliza noutro sistema distinto do triclínico.
É o extremo con calcio da serie de solución sólida dos plaxioclasios, sendo o outro extremo a albita (plaxioclasio de sodio).
O seu nome provén do grego anortos, que significa non recto, polos seus cristais oblicuos. Describiuse por primeira vez en 1823 en Italia. Sinónimos pouco usados son: indianita, amphodelita, anorthita, anorthoíta, barsovita, beffanita, ciclopita ou lepolita.
Son moi frecuentes as maclas dun cristal penetrando noutro, chegando a ser raro ver un cristal coas súas superficies enteiras sen estar cortado por outro. As maclas en láminas poden producir un canleado no cristal, producindo o efecto de estrías.