O termo capacidade refírese, na linguaxe corrente, ao espazo interior que ten un recipiente, un local etc. considerado en función do que pode conter nel, e tamén ao conxunto de condicións propias dunha persoa ou un animal, en particular os seus dotes intelectuais, que determinan a súa posibilidade de realizar con éxito determinadas tarefa ou cometido, e aínda tamén á maior ou menor posibilidade de actuar, de producir, de xestionar etc., alguén ou algunha colectividade, en función dos medios e recursos de que se dispón.[1]
Ademais, en campos específicos, pode referirse a:
- En física:
- En matemáticas:
- En anatomía e antropoloxía:
- En medicina e fisioloxía:
- a capacidade cardíaca máxima, a capacidade do noso corazón de bombear unha maior cantidade de veces por minuto.
- a capacidade de difusión do pulmón é a medida da transferencia de gases deste órgano aos glóbulos vermellos nos vasos sanguíneos pulmonares.
- a capacidade inspiratoria, o volume máximo de aire inspirado despois unha inspiración normal.
- a capacidade pulmonar, o volume total de aire que poden conter os pulmóns cando están totalmente inchados.
- a capacidade pulmonar funcional, o volume máximo de aire que pode expulsarse no curso dunha expiración forzada ao máximo.
- a capacidade pulmonar total, o volume máximo de aire contido nos pulmóns, suma de todos os volumes respiratorios medidos: volume de reserva inspiratoria, volume corrente, volume de reserva expiratoria e volume residual. O seu valor nos humanos oscila entre os 4 500 e os 6 000 cm³.
- a capacidade pulmonar vital, o volume máximo de aire que pode inspirarse despois dunha expiración forzada; os valores medios nos humanos oscilan, no home, entre 4,4 e 5,5 litros, e na muller, entre 3 e 3,5 litros.
- a capacidade residual funcional, o volume de aire que queda nos pulmóns despois dunha expiración normal.
- a capacidade respiratoria máxima, o volume máximo de aire que un individuo é capaz de inspirar en 1 min; os valores normais nos humanos oscilan entre 100 e 150 litros.
- En fisioloxía
- En edafoloxía:
- a capacidade de campo, a cantidade máxima de auga que pode reter un solo, expresada en porcentaxe, unha vez perdida a auga de percolación. Non se debe confundir coa capacidade de retención.
- a capacidade de intercambio dun solo, a cantidade total dun ión que o solo pode fixar facilmente.
- a capacidade de retención, ou retención específica, a relación entre o volume máximo de auga non drenábel por gravidade que pode conter un medio poroso ou fisurado e o seu volume total. Nos se debe confundir coa capacidade de campo.
- En ecoloxía:
- En xeomorfoloxía:
- En citoloxía:
- En teoría da información:
- a capacidade de canle é a capacidade dunha canle de comunicación, é dicir, a cantidade máxima de información que pode transportar dita canle de forma fiábel.
- En dereito:
- En química industrial:
- a capacidade do proceso é a cantidade de produto que se obtén nun proceso de fabricación por unidade de tempo.
- En arquitectura e enxeñaría da construción:
- a capacidade portante é a capacidade dun terreo para soportar estruturas apoiadas sobre el sen perder a estabilidade.
- En bioloxía:
- a capacidade tóxica é a capacidade dun organismo, un sistema orgánico ou un ecosistema de soster a introdución dunha toxina.
- ↑ capacidade no dicionario da RAG