Haloquadratum | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||||
Clasificación científica | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Nome binomial | |||||||||||||||
'Haloquadratum' Burns et al. 2007 | |||||||||||||||
Especies | |||||||||||||||
|
Haloquadratum ("cadrado do sal", abreviado Hqr.) é un xénero de arqueas da familia Halobacteriaceae.[1] A primeira e polo momento única especie identificada neste xénero foi Haloquadratum walsbyi, que é moi peculiar pola súa forma cadrada e plana.[2]
Este microorganismo descubriuno en 1980 A.E. Walsby na lagoa salina costeira de Gavish Sabkha na Península do Sinaí en Exipto, non foi cultivada ata 2004, e foi formalmente descrita por Burns et al. en 2007.[3] Cando os investigadores estaban intentando cultivar Haloquadratum walsbyi, illaron tamén a especie Haloarcula quadrata, que ten tamén unha "forma de célula predominantemente cadrada, algo pleomórfica, e plana",[4] pero este organismo é xeneticamente bastante diferente de Haloquadratum, pertence a un xénero distinto, e non é un microbio dominante en lagos salgados.
Haloquadratum é salientable polas súas células de forma cadrada regular e extremadamente fina (arredor de 0,15 μm), e a súa relativa abundancia en ambientes halófilos.
As células conteñen tipicamente gránulos de polihidroxialcanoato (PHA) e gran número de vacúolos cheos de gas que lle proporcionan flotabilidade en ambientes acuosos e poderían situar as células á profundidade que maximice a captación de luz.[5] As células poden unirse con outras para formar láminas de ata 40 microns. Estas láminas son moi fráxiles e as conexións entre as células na lámina rompen doadamente.
Haloquadratum walsbyi é moi abondosa nas augas hipersalinas de todo o mundo. Cando a auga do mar evapora, orixínanse altas concentracións e precipitación de carbonato de calcio e sulfato de calcio, dando lugar a unha salmoira rica en cloruro sódico hipersalina. Unha maior evaporación dá lugar á precipitación de cristais de cloruro sódico ou halita, e despois a unha salmoira con cloruro magnésico concentrado. Durante o estadio final da formación de halita, antes de que as elevadas concentracións de cloruro magnésico fagan que a salmoira se faga estéril, H. walsbyi se reproduce activamente e chega a constituír o 80% da biomasa da salmoira.