Belaruso беларуская мова, "biełaruskaja mova" | ||
---|---|---|
Falado en: | Belarús, e partes de Polonia. | |
Rexións: | Europa | |
Total de falantes: | 8 millóns (censo de 2009) | |
Posición: | non está entre as 100 maiores | |
Familia: | Indoeuropea Baltoeslava Eslava Eslava oriental Belaruso | |
Escrita: | Alfabeto cirílico | |
Status oficial | ||
Lingua oficial de: | ![]() ![]() | |
Regulado por: | Academia Nacional de Ciencias da Belarús | |
Códigos de lingua | ||
ISO 639-1: | be
| |
ISO 639-2: | bel | |
ISO 639-3: | bel
| |
SIL: | RUW
| |
Mapa | ||
![]() | ||
Status | ||
![]() |
O belaruso ou bielorruso[2] (беларуская мова, biełaruskaja mova) é unha lingua eslava oriental e lingua oficial de Belarús xunto co ruso. Durante breves períodos da historia contemporánea de Belarús foi a única lingua oficial, 1918-1919 e de 1990 a 1995[3] foi a única lingua oficial. Era coñecido antigamente como rutenio branco ou ruso branco.
Etnicamente, os belarusos son descendentes das antigas tribos eslavas -os dregovici, os radimici e os krivici- que habitaban o territorio entre os ríos Pripet e Dwina Occidental na marxe setentrional do Dniéper e ao largo do Soz.