Serbio српски srpski | ||
---|---|---|
Pronuncia: | sr̩̂pskiː | |
Falado en: | Serbia, Croacia, Bosnia e Hercegovina, Montenegro e rexións veciñas. | |
Rexións: | Europa | |
Total de falantes: | 8,7 (2007)[1] | |
Familia: | Indoeuropea Baltoeslavo Eslavo Eslavo meridional Occidental[2] Serbocroata[3] Shtokavio Neo-Shtokavio Hercegovino occidental Serbio | |
Escrita: | Alfabeto latino e cirílico. Braille iugoslavo. | |
Status oficial | ||
Lingua oficial de: | ![]() ![]() | |
Regulado por: | Consello de estandarización da lingua serbia | |
Códigos de lingua | ||
ISO 639-1: | sr
| |
ISO 639-2: | srp | |
ISO 639-3: | srp
| |
Mapa | ||
![]() | ||
Status | ||
![]() |
O serbio[5] (en serbio: српски, srpski) é unha variedade estandarizada do serbocroata[6][7][8] empregada pola etnia serbia de Serbia, Montenegro[9] e Bosnia e Hercegovina. Ademais, é lingua minoritaria recoñecida en Croacia, Macedonia do Norte, Romanía, Hungría, Eslovaquia, República Checa, Albania e Grecia.