Localización | |||||
---|---|---|---|---|---|
| |||||
Estado desaparecido | Imperio Español ![]() | ||||
Capital | Bogotá ![]() | ||||
Datos históricos | |||||
Precedido por | |||||
Creación | 12 de outubro de 1717 ![]() | ||||
Disolución | 27 de setembro de 1819 ![]() | ||||
Sucedido por | Gran Colombia ![]() | ||||
Moeda | Real español ![]() | ||||
O Vicerreinado de Nova Granda (en castelán: Virreinato de Nueva Granada), tamén coñecido como Vicerreinado de Santafé ou Vicerreinado do Novo Reino de Granada, foi unha entidade territorial, integrante do Imperio Español, estabelecida pola Coroa (1717-1723, 1739-1810 e 1816-1819) na derradeira fase da colonización española de América. Foi creado polo rei Filipe V en 1717 dentro da nova política dos borbóns e suspendido en 1723, por problemas financeiros, sendo reinstaurado en 1739 até que o movemento independentista o disolve de novo en 1810. En 1815, foi reconquistado polo exército do rei Fernando VII, sendo novamente restaurado, até que o exército libertador logrou a súa independencia definitiva do poder español en 1819.
A capital do vicerreinado foi Santafé (Bogotá).[1] O escudo de armas do vicerreinado foi herdado por Bogotá, que o conserva como insignia.