Le rete de telephonia mobile[1] o cellular consiste de un systema telephonic in le qual, per medio del combination de un rete de stationes transmissor-receptor de radio (stationes de base) e un serie de centrales telephonic de commutation, se possibilisa le communication inter terminales telephonic portabile (i.e. telephonos mobile) o inter terminales portabile e telephonos del rete fixe traditional.
Le empleo del parola cellular pro referer se al telephono mobile, deriva del facto que le stationes de base, que liga via radio le telephonos mobile con le controlatores del stationes de base, es arrangiate in forma de un malia, formante cellulas (metaphoricamente como un apiculario). Assi, cata station de base es situate in un nodo de iste cellulas e ha essite assignate un proprie gruppo de frequentias de transmission e de reception. Viste que le numero de frequentias es limitate, con iste arrangiamento es possible reutilisar le mesme frequentias in altere cellulas, providite que illos non sia adjacente, pro evitar interferentia inter illos.
In despecto del facto que ambe formas (mobile e cellular) es correcte, il probabilemente esserea plus appropriate referer se a un telephono cellular (vide le paragrapho anterior), que a un mobile. Post toto, un telephono sin filo equalmente es mobile, in le significato stricte del parola: illo se pote mover. Al altere latere, cellular non ha ambiguitate.
Nonobstante, le termino mobile es in empleo general in Espania, durante que cellular se emplea amplemente in America Latin.