On savas ke la nuna Serbia habitabas de Paleolitiko, cirkume 525.000 til 397.000 yari ante nun, malgre la poka restaji trovita, exemple fragmento de mandibulo trovita en Sićevo.[1] Cirkume 6500 yari ante nun, kulturi Starčevo e Vinča florifis en la nuna regiono di Beograd.
Paleo-Balkana tribui ja vivis en la regiono di la nuna Serbia dum la duesma yarmilo ante Kristo. Kelta tribui okupis vasta regiono proxim la riveri Sava e Drava en 279 aK. Romani konquestis la regiono dum l'1ma yarcento aK, qua dividesis inter Romana provinci. Entote 18 Romana imperiestri naskis en la regiono.[2][3] L'urbo Sirmium (Sremska Mitrovica) esis un ek la 4 maxim populoza del imperio, ed esis chef-urbo di la regiono dum tale nomizita "Tetrarkio".
L'unesma rejala familio Serba, la dinastio Vlastimirović, fondesis dum la 7ma yarcento, e duris til 960. Dum la 11ma yarcento la regiono apartenis a Bizancana e pose a Bulgara imperii. En 1217, la lando adoptis la maxim anciena konstituco de la historio.
Pos vinkir Otomani en la batalio di Pločnik en 1386, Serbi taktikale vinkesis ye la 15ma di junio 1389, che Batalio di Kosovo. De 1459 til 1804, malgre tri invadi dal Austriani, la regiono duris sub Otomana okupado.
En la regioni okupita dal Otomani, parto ek la habitantaro koaktesis konvertar su ad Islamo, e multa filiuli de Kristana familii rekrutesis kom janichari, to esis, por luktar en l'infantrio Otomana. Li ne aceptis esar nominita “slavi”; vice li preferis nominesir “Bosniani”. Multa sedicii eventis dum l'okupado, exemple en Banat, de 1594 til 1595. La nordo di Serbia (la nuna Voivodina) okupesis dal Otomani erste dum la 16ma yarcento, ma cedesis partale al Austriani en 1699, e komplete en 1718.
De 1716 til 1718 eventis milito inter Austria ed Otomani. Pos la milito, Otomani perdis tota lia teritorii en la baseno di Danubio ed en la nordo di Bosnia, parti di Dalmatia e di Peloponezo*. De 1788 til 1791 eventis milito inter Santa Romana Imperio e l'Otomani, qui esis vinkita. Timinta revolto di Serbi, qui ganis kelka militala experienco dum la milito, lora sultano Selim la 3ma decidis donar kelka libereso a lokala komercisti. Tamen, to efektigis revolto di janichari, qui mortigis Otomana viziro en la regiono e suspensis la yuri dil Serbi ed augmentis imposti. To efektigis l'unesma sedicio di Serbi en 1804, suportita da Rusa imperio. Malgre sufokita, ca revolto stimulis altra sedicio, en 1815.
Pos la vinkoza sedicio di 1815 en la sanjak (provinco) Smederevo, Serbia divenis princio autonoma en 1817, quankam Turka trupi duris okupar Beograd til 1867. Erste ye la 13ma di julio 1878 Serbia nedependanteskis komplete del Otoman imperio, pos Rusa-Turka milito, ed en 1882 ol divenis rejio. Beograd itere divenis importanta urbo che Balkani, e kreskis rapide: kande l'unesma mondomilito komencis, l'urbo havis plu kam 1 milion habitanti.
De 1918 til 1945 Serbia divenis parto dil Rejio di Serbi, Kroati e Sloveni - pos 1929 Rejio Yugoslavia -, e de 1945 til 1991 ol divenis parto di la Republiko Socialista Federala Yugoslavia.
Precipua artiklo: Yugoslavia |
Precipua artiklo: Republiko Socialista Federala Yugoslavia |
Kande interna militi desintegrigis Yugoslavia de 1991 til 1992, Serbia restis unionita a Montenegro en lando qua prezervis la nomo Yugoslavia til 2003, kande ol chanjis lua nomo a Serbia e Montenegro.
Precipua artiklo: Serbia e Montenegro |
Kun la nedependo di Montenegro en 2006, Serbia divenis sola stato. En februaro 2008 Kosovo deklaris lua nedependo, ma ne agnoskesis da Serbia e da plu kam 100 landi.
Ye la 22ma di decembro 2009 Serbia oficale prizentis lua kandidateso por membreskar Europana Uniono[4].