De 1914-Ster (Engels: 1914 Star, ook Mons Star) was een Britse oorlogsonderscheiding die in april 1917 door George V van het Verenigd Koninkrijk werd ingesteld. De onderscheiding, wordt ondanks haar vorm tot de campagnemedailles gerekend en gold enkel voor militairen uit het Britse Gemenebest.
In 1917 en 1918 werden 378 000 sterren uitgereikt.
Om in aanmerking te komen moest men tijdens de periode 5e augustus 1914 en 22 November 1914 in de BEF (British Expeditionary Force) hadden gediend. Dit expeditieleger vocht in Frankrijk en België tegen Duitsland.
De meeste van de 378.000 verleende sterren werden aan officieren en soldaten het reguliere en territoriale leger uitgereikt maar sommig marinepersoneel dat dienstdeed aan de wal kwam ook in aanmerking.
De meeste dragers waren Britten maar een zeer klein aantal Australische en Canadese militairen verscheen al vroeg in de oorlog op het Europese slagveld. Deze medaille werd bekend als de 'Mons ster' en sommige werden uitgegeven.
In 1919 werd een gesp ingesteld om diegenen te onderscheiden die in de gegeven periode daadwerkelijk binnen het bereik van de vijandelijke artillerie hadden gediend.[1] Dat waren bijvoorbeeld de soldaten die vochten in de Eerste Slag om Ieper. Deze gesp met de data "5th Aug.-22nd Nov. 1914" werd op het lint bevestigd. Zij mochten op de baton een kleine zilveren tudorroos dragen.
De laatste drager was de Schotse veteraan Alfred Anderson (25 juni 1896 – 21 november 2005).