De Apple Newton was een van de eerste pda's. Hij werd ontwikkeld door het bedrijf Apple en werd verkocht vanaf 1993. Apples topman John Sculley bedacht voor apparaten als de Newton het begrip Personal Digital Assistant.
De Newton had een Acorn RISC Machine (ARM)-processor waar een eigen besturingssysteem op draaide, Newton OS genaamd. Hij had een seriële poort en een infraroodpoort. Er zat een PCMCIA-uitbreidingsslot in de apparaten (in de Newton 2000 en 2100 zaten er zelfs twee), waardoor een netwerkverbinding mogelijk was. De Newton kon een telefoonnummer bellen via de luidspreker. Met externe insteekkaarten was ook een fax- en e-mailfunctie mogelijk. Hij beschikte over een vorm van handschriftherkenning.
Commercieel was de Newton geen succes. De handschriftherkenning werkte niet goed, het apparaat was te groot en te duur (bijna $1000), en synchronisatie met een pc verliep moeizaam. Toen de eerste PalmPilot, gebaseerd op Palm OS, verscheen, bleek deze veel beter op de eerdergenoemde punten te presteren. Bovendien werd het Newton het mikpunt van spot. Garry Trudeau besteedde in zijn strip Doonesbury zelfs een week lang aandacht aan de slechte handschriftherkenning van de Newton - overigens zonder het apparaat ooit te hebben geprobeerd.[1]
In 1997 keerde Steve Jobs terug als CEO bij Apple. Hij vond de Newton, die ontwikkeld was in de periode-Scully, ondermaats en hekelde het gebruik van een stylus in plaats van vingers.[1] In 1998 kondigde Apple aan dat de productie van de Newton zou worden gestaakt.