Autistische stoornis | ||||
---|---|---|---|---|
Coderingen | ||||
DSM-IV | 299.00 | |||
ICD-10 | F84.0 | |||
ICD-9 | 299.0 | |||
|
Autistische stoornis, klassiek autisme, vroegkinderlijk autisme of syndroom van Kanner was een aandoening behorend tot de pervasieve ontwikkelingsstoornissen. Vaak werd de aandoening simpelweg aangeduid met autisme, een term die ook wel gebruikt werd voor verwante stoornissen. Kinderpsychiater Leo Kanner onderzocht als eerste het voorkomen ervan bij kinderen.
In mei 2013 is de vijfde editie van de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5) gepubliceerd. Alle verschillende autisme-stoornissen (klassiek autisme, het syndroom van Asperger, atypisch autisme, meervoudig complexe ontwikkelingsstoornis (MCDD), PDD-NOS, desintegratiestoornis van de kinderleeftijd en het syndroom van Rett) werden samengevoegd en voortaan was er nog maar een autismediagnose: autismespectrumstoornis (ASS). Ook in de elfde versie van de International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems (ICD), het internationale handboek van de Wereldgezondheidsorganisatie, formeel van kracht sinds 1 januari 2022,[1] zijn alle pervasieve ontwikkelingsstoornissen (behalve het syndroom van Rett) samengevoegd tot autismespectrumstoornis (ICD11: 6A02).[2][3]
Door deze verandering in systematiek wordt volgens onderzoek autisme wat minder vaak gediagnosticeerd.[4]