Basisvoedsel of voedselgewassen zijn in een bepaalde cultuur de dominante voedingsmiddelen, die de basis vormen van een cultuurbepaald, traditioneel voedingspatroon.
Er worden, in de geschiedenis van de landbouw, op aarde minstens twaalf[1], en mogelijk meer dan twintig[2][3] genencentra onderscheiden, waarbij de mens in elk centrum ten minste één gras- en één peulvruchtsoort lijkt te hebben gedomesticeerd. Hierdoor konden de verschillende menselijke samenlevingen overal beschikken over een zetmeel- en een eiwitbron. Zo werden in de Vruchtbare Sikkel tarwe, gerst, erwten en linzen gedomesticeerd, en in Oost-Azië rijst en sojabonen. In elk van de belangrijkste centra is een andere grassoort gedomesticeerd, respectievelijk tarwe, gerst, mais, sorgo en rijst. Deze granen voeden tegenwoordig de meerderheid van de menselijke bevolking; ruim de helft van de benodigde calorieën en proteïne die de mens uit planten haalt, komt van slechts drie gewassen, te weten mais, rijst en tarwe.