Constant | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Algemene informatie | ||||
Volledige naam | Benjamin Constant | |||
Geboren | Lausanne, 25 oktober 1767 | |||
Geboorteplaats | Lausanne | |||
Overleden | Parijs, 8 december 1830 | |||
Overlijdensplaats | Parijs | |||
Werk | ||||
Periode | 19e eeuw | |||
Genre | Roman, Essay | |||
Stroming | Romantiek | |||
Bekende werken | Adolphe, 1816; Cécile, Postuum | |||
Dbnl-profiel | ||||
Lijst van Franstalige schrijvers | ||||
|
Henri-Benjamin Constant de Rebecque (Lausanne, 25 oktober 1767 – Parijs, 8 december 1830) was een Frans liberaal politicus, journalist en auteur van romans, essays en pamfletten.
Constant maakte deel uit van een republikeinse groep intellectuelen in het Zwitserse Coppet rondom Madame de Staël en werd door haar beschouwd als een tweede Charles de Montesquieu. Constant vond dat hervormingen moreel en politiek gezien veruit superieur waren aan revolutie; hij accepteerde de algemene wil van Jean-Jacques Rousseau[1], maar pleitte verder voor vergaande verdeling van macht, gematigdheid, een middenpartij en ministeriële verantwoordelijkheid.
Constant was een belangrijk klassiek liberaal theoreticus die zich interesseerde voor de verhouding tussen de staatsmacht en het individu en vanwege zijn conflict met Napoleon het land verliet. Tijdens de Honderd Dagen (1815) steunde hij Napoleon, maar raakte in conflict met diens opvolgers koning Lodewijk XVIII en koning Karel X. Hij beïnvloedde met zijn geschriften de liberalen in de eerste helft van de 19e eeuw en de Belgische Opstand.
Constant publiceerde ook een reeks boeken tegen en niet over religie,[2] geïnspireerd door de filosoof Baron d'Holbach en de Duitse journalist Friedrich Melchior Grimm. De Franse literatuur in de 19e eeuw vertegenwoordigde hij met een opmerkelijke psychologische roman: Adolphe – Een anekdote, aangetroffen tussen de papieren van een onbekende en uitgegeven door Benjamin Constant.[3]