Constantijn I | ||
---|---|---|
1868-1923 | ||
![]() | ||
Koning der Hellenen | ||
Periode | 1913-1917 | |
Voorganger | George I | |
Opvolger | Alexander I | |
Koning der Hellenen | ||
Periode | 1920-1922 | |
Voorganger | Alexander I | |
Opvolger | George II | |
Vader | Koning George I van Griekenland | |
Moeder | Groothertogin Olga Konstantinovna van Rusland | |
Dynastie | Glücksburg-Griekenland | |
Partner | Prinses Sophia van Pruisen | |
Kinderen | Koning George II van Griekenland Koning Alexander I van Griekenland Koningin Helen, Koningin Moeder van Roemenië Koning Paul I van Griekenland Prinses Irene, Hertogin van Aosta Prinses Catharina |
Constantijn I (Grieks: Κωνσταντίνος A', Βασιλεύς των Ελλήνων, Konstandinos A' Vasilefs ton Ellinon, Constantijn Alfa - de eerste -, Koning der Grieken) (Athene, 2 augustus 1868 – Palermo, 11 januari 1923) was koning der Hellenen van 1913 tot 1917 en van 1920 tot 1922. Hij was opperbevelhebber van het Griekse leger tijdens de mislukte Grieks-Turkse Oorlog van 1897 en leidde de Griekse troepen tijdens de succesvolle Balkanoorlogen van 1912-1913, waarin Griekenland Thessaloniki won en verdubbelde in oppervlakte en bevolking. Hij besteeg de troon van Griekenland op 18 maart 1913, na de moord op zijn vader.
Zijn onenigheid met Eleftherios Venizelos over het feit of Griekenland mee zou doen met de Eerste Wereldoorlog leidde tot het Nationale Schisma. Constantijn dwong Venizelos twee keer ontslag te nemen, maar in 1917 verliet hij Griekenland, na dreigementen van de troepen van de Entente die Athene zouden bombarderen; zijn tweede zoon, Alexander, werd koning. Na de dood van Alexander, de nederlaag van Venizelos in de parlementsverkiezingen van 1920, en een volksstemming ten gunste van zijn terugkeer, werd Constantijn hersteld. Hij deed troonsafstand voor de tweede en laatste keer in 1922, toen Griekenland verloor in de Grieks-Turkse Oorlog van 1919-1922, en werd opgevolgd door zijn oudste zoon, George II. Constantijn stierf vier maanden later in ballingschap.