Eusebius van Caesarea | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Eusebius van Caesarea, gravure
| ||||
Geboortedatum | ca. 263 | |||
Geboorteplaats | Palestina?, Romeinse Rijk | |||
Sterfdatum | 339? | |||
Spiritueel ambt | ||||
Ambt | Bisschop van Caesarea | |||
Periode | ca. 313 | |||
Voorganger | Agapius | |||
Opvolger | Acacius | |||
Ander ambt | raadsman van Constantijn de Grote | |||
Andere ambten | theoloog, kerkhistoricus | |||
Discipline | ||||
Bekend van | schrijver van de Ekklèsiastikè Historia, Pantodape historia, Vita Constantini | |||
|
Eusebius van Caesarea (Grieks: Ευσέβιος ο Καισαρείας) (circa 263 – 339?)[1] was een waarschijnlijk uit Palestina afkomstige geleerde, en leerling van Pamphilus van Caesarea. Hij leefde van omstreeks 260 tot 340. Rond het jaar 313 werd hij bisschop van Caesarea, de Romeinse hoofdstad van Palestina. Hij was enige tijd raadsman van Constantijn de Grote. In de strijd tussen Arius en Athanasius was zijn positie niet eenduidig.
Hij schreef de Ekklèsiastikè Historia (kerkelijke geschiedenis).
Volgens hem beheerste God de kosmos en de wereld en regeerde de keizer het Romeinse Rijk als de pendant van God op aarde.