De Franse grondwet van 1793 is een grondwet uit de tijd van de Eerste Franse Republiek in opvolging van de Franse grondwet van 1791. Hij werd uitgewerkt tijdens de Franse Revolutie en bestond uit een Verklaring van de rechten van de mens en de burger (ter vervanging van die van 1789) en een constitutionele akte over de organisatie van de overheidsmachten. Ondanks het aannemen van de tekst door de Nationale Conventie op 24 juni 1793 (6 messidor jaar I) en de afkondiging op 4 augustus 1793, is de grondwet nooit toegepast omdat de werkelijke macht bij de Commune van Parijs lag en de Conventie op 10 oktober 1793 decreteerde dat er tot de vrede een revolutionaire regering zou zijn. Toch had de grondwet enige rechtsgevolgen, in het bijzonder op het gebied van de nationaliteit.