Jodium-131 | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Loden container met 131I-natriumjodide voor toepassing bij de radioactief jodiumtherapie
| ||||
Algemeen | ||||
Element | jodium (I) | |||
Nuclide | 131I | |||
Aantal protonen | 53 | |||
Aantal neutronen | 78 | |||
Nuclidische gegevens | ||||
Nuclidenmassa | 130,906124609 u | |||
Spin | 7/2+ | |||
Bindingsenergie | 8,422309 MeV | |||
Massaoverschot | −87,444363 MeV | |||
Vervalgegevens | ||||
Type verval | β−-verval | |||
Halveringstijd | 8,020718 dagen | |||
Vervalenergie | 970,848 keV | |||
Vervalproduct | xenon-131 | |||
Isotopen van jodium | ||||
|
Jodium-131 of 131I is een radioactieve isotoop van jodium. De isotoop komt van nature niet op Aarde voor. Jodium-131 ontstaat door kernsplijting van zwaardere elementen, zoals thorium en uranium. Het is - naast cesium-134 en cesium-137 - vrijgekomen bij de kernramp van Fukushima. Ook tijdens de kernramp van Tsjernobyl is de isotoop ontstaan. Jodium-131, dat een hoge affiniteit voor de schildklier bezit, is een typische bètastraler, die mutaties en de dood kan veroorzaken.
Jodium-131 ontstaat onder meer bij het radioactief verval van telluur-131.