Een kantele ofwel kannel (uit het Fins resp. Estisch) is een traditioneel getokkeld snaarinstrument uit de citerfamilie. Het muziekinstrument is gerelateerd aan de Russische goesli, de Letse kokles en de Litouwse kanklės. Deze instrumenten vormen samen de familie van de Baltische psalteriums.
De oudste kantele heeft 5 of 6 paardenharen snaren en een houten klankkast die uit een stuk is vervaardigd. De modernere instrumenten hebben metalen snaren en de klankkast is vaak samengesteld uit meer delen. Moderne concertkanteles kunnen wel 40 snaren hebben. De moderne instrumenten met 15 snaren of minder komen meer in de buurt van de traditionele vormen dan de concertkanteles. Ze vormen een aparte groep kantelen, namelijk de 'kleine kantelen.
De positie waarin het instrument bespeeld wordt, is bij concertkanteles en kleine kanteles precies omgekeerd: bij een kleine kantele zitten de laagste snaren het verst verwijderd van het lichaam van de speler, en de hoogste snaren het dichtstbij, en bij de concertkantele is dit omgekeerd. Voor beide typen is er apart repertoire, dat slechts in stijl verwant is. De kantele heeft een typerend bel-achtig geluid.