Krekels Fossiel voorkomen: Trias[1] – heden | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Zuidelijke veldkrekel (Gryllus bimaculatus) | |||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||
| |||||||||||||
Familie | |||||||||||||
Gryllidae Bolívar, 1878 | |||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||
Krekels op ![]() | |||||||||||||
|
Krekels (Gryllidae) zijn een familie van insecten die behoren tot de orde rechtvleugeligen (Orthoptera). Krekels behoren tot de subgroep langsprietigen (Ensifera).
Krekels komen wereldwijd voor. Vooral in de tropen is er een grote diversiteit. Belangrijke habitats voor krekels zijn onder meer graslanden, struiken en bossen, moerassen, stranden en grotten. Krekels zijn nachtdieren en staan vooral bekend om het hoge, schrille, tjirpende gezang van de mannetjes die vrouwtjes proberen aan te trekken. De zingende soorten hebben een goed gehoor: net onder het middelste gewricht van hun voorpoten bevinden zich tympanische organen, waarmee zij geluiden kunnen waarnemen.
De meeste krekels hebben een cilindrisch lichaam, een ronde kop en lange antennen. Achter het hoofd bevindt zich een glad, robuust halsschild. De buik eindigt in een paar lange cerci; vrouwtjes hebben daartussen een lange legboor. Krekels onderscheiden zich van andere rechtvleugeligen door hun poten waarvan de tarsus uit drie segmenten bestaat. De achterpoten hebben een vergrote femur waardoor ze goed kunnen springen. De voorvleugels zijn gemodificeerd tot taaie, leerachtige dekschilden. Sommige krekels tjirpen door delen ervan tegen elkaar te wrijven. Veel soorten krekels vliegen slechts zelden.