Mirre (myrrhe) is een gomhars, net als olibanum. Het wordt gewonnen uit verschillende soorten van het plantengeslacht Commiphora, voornamelijk de Commiphora africana. De ruwe hars wordt bewerkt door middel van stoomdestillatie: het eindresultaat is een dikke lichtgele olie met een warme, kruidige, zoetige en enigszins rokerige geur. Gestookt brengt mirre een zware geur voort.
De aanduiding mirre is via het Grieks afkomstig uit een Semitische taal: de wortel mrr betekent "bitter". Bittere mirre is vrij gemakkelijk verkrijgbaar, in tegenstelling tot zoete mirre (jahwee).
De chemische samenstelling van mirreolie is variabel. De opbrengst aan etherische olie is voor mirre ongeveer zes tot acht procent. Dat wil zeggen dat er ongeveer zestien kilogram hars nodig is voor een liter olie. De kleur van de viskeuze mirreolie kan variëren tussen geelgroen en amberkleurig. Als basisnoot wordt mirre in minieme percentages verwerkt in oriëntaalse of zwaar bloemige parfums. Overgevoeligheid voor mirre is zeldzaam, maar in hoge dosering is de stof giftig.
Mirrewas bestaat uit vaste klontjes mirre en is meestal een combinatie van twee soorten; 'heerabol' (ruw, roodbruin van kleur) en 'bisabol' (zachter, helder, geel van kleur). Drie tot tien procent van deze hars bestaat uit vloeibare mirreolie, die stroperiger wordt naarmate het ouder wordt. Deze etherische olie is verkregen door de hars op te lossen in vet. Vijfendertig procent bestaat uit de hars zelf en is oplosbaar in alcohol. Het resterende deel (vooral gom) is oplosbaar in water.