De Mon-Khmertalen vormen een subgroep van de Austroaziatische taalfamilie. Zij worden verspreid gesproken in Vietnam, Laos, Cambodja, Thailand, Myanmar, op het Maleisisch deel van het schiereiland Malakka, in de oostelijke Indiase deelstaat Meghalaya, in de Zuidchinese provincie Yunnan en op de Nicobaren. Er waren in 2005 ruim 85 miljoen sprekers van Mon-Khmertalen. De meest gesproken taal binnen de Mon-Khmertak is het Vietnamees, met in 2005 meer dan 70 miljoen sprekers. Het Khmer wordt gesproken door ongeveer 8 of 9 miljoen mensen. Beide talen zijn officiële talen, respectievelijk in Vietnam en in Cambodja. Samen met het Mon (900.000 sprekers in 2005) zijn het Vietnamees en het Khmer ook cultureel en historisch van groot belang, vanwege hun ononderbroken literaire traditie die voor elk van de drie talen begon in de tweede helft van het eerste millennium (na Chr.).
Sinds het begin van de 20e eeuw wordt de Austroaziatische taalfamilie verdeeld in twee hoofdtakken, de Mundatalen van noordoost India en de Mon-Khmertalen. In de meest brede zin omvat de Mon-Khmertak alle Austroaziatische talen behalve de Mundatalen. Dit onderscheid is ontstaan vanwege de grote taaltypologische verschillen tussen beide groepen. De oorspronkelijke naam voor Mon-Khmer was Mon-Annam. Annam was een oude benaming voor het midden van het huidige Vietnam. Gedurende de eerste helft van de 20e eeuw bestond er een controverse of het Vietnamees tot de Austroaziatische of tot de Tai-Kadai taalfamilie behoorde. De term Mon-Annam werd toen vervangen door het minder controversiële Mon-Khmer. Zowel over de tweedeling van het Austroaziatisch in Mon-Khmer en Munda als over een verdere onderverdeling van de Mon-Khmertak bestaat geen wetenschappelijke overeenstemming. Soms wordt de omvang van de Mon-Khmertak beperkt door naast de Munda- en de Mon-Khmertak ook de Nicobarese en/of de Asli taalgroep te beschouwen als afzonderlijke takken binnen de Austroaziatische taalfamilie. Sinds 1974 wordt in algemene werken de taxonomie van de Franse taalkundige Gérard Diffloth aangehouden, die binnen de Mon-Khmertak elf taalgroepen onderscheidde.