Ocarina | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Classificatie | ||||
Gerelateerde instrumenten | ||||
blokfluit, panfluit, dwarsfluit, Xun | ||||
|
Een ocarina is een fluit die veelal gemaakt wordt van aardewerk. De ocarina kan echter ook van porselein, metaal en tegenwoordig ook hout en kunststof gemaakt worden. De vorm van een ocarina is meestal ovaal en het instrument is van binnen hol. Het wordt met beide handen bespeeld en heeft tussen de 4 en 12 vingergaten van verschillende grootte en (met uitzondering van de 4-5 gaten ocarina) een of twee duimgaten.
Natuurkundig gezien is de ocarina een Helmholtzresonator, en valt het geproduceerde geluid op door een nagenoeg ontbreken van boventonen: het is een goede benadering van de sinusoïde golfvorm.
Er zijn ook ocarina's die meerdere "kamers" hebben. Deze zijn veel groter en hebben veel meer vingergaten. Soms wel tot meer dan 18 gaten. Bij meervoudige ocarina's is er maar één duimgat in plaats van twee zoals bij de 12-gaten. Bij meervoudige moet men de mond over het mondstuk schuiven om een andere kamer te bespelen. De kamers zijn op elkaar gestemd en lopen dus per kamer verder in het notenschema.
Het principiële idee komt van oorsprong uit China, en is mogelijk al duizenden jaren oud. De eerste klassieke, chromatische ocarina werd in de 19de eeuw ontworpen door de Italiaan Giuseppe Donati (1836-1923). Hij gaf dit instrument de naam Ocarina, 'kleine gans'. Alle "vessel flutes" die voor deze datum werden gemaakt waren veel minder precies gestemd en kunnen niet als ocarina's worden beschouwd. Het instrument werd in de tweede helft van de 19e eeuw populair en werd ook in verenigingsvorm bespeeld.