Oskar von Hutier | ||
---|---|---|
![]() | ||
General Oskar von Hutier, 1920
| ||
Geboren | 27 augustus 1857 Erfurt, Thüringen, Duitse Keizerrijk | |
Overleden | 5 december 1934 Berlijn, Weimarrepubliek | |
Rustplaats | Alter Friedhof, Darmstadt, Stadtkreis Darmstadt, Hessen, Duitsland[1] | |
Land/zijde | ![]() ![]() | |
Onderdeel | ![]() | |
Dienstjaren | 1875 - 1919 | |
Rang | ![]() | |
Bevel | XXI. Armee-Korps (Deutsches Kaiserreich) 4 april 1915 - 2 januari 1917 Armee-Abteilung D 2 januari 1917 - 22 april 1917 8. Armee (Deutsches Kaiserreich) 22 april 1917 - 12 december 1917 18. Armee (Deutsches Kaiserreich) 22 december 1917 - 2 januari 1919 | |
Slagen/oorlogen | Eerste Wereldoorlog | |
Onderscheidingen | Zie decoraties | |
Ander werk | Voorzitter van de Bond van Duitse Officieren (1919 - 1934)[2] |
Oskar von Hutier (Erfurt, 27 augustus 1857 – Berlijn, 5 december 1934) was een Duits aristocraat en militair. Hij nam in 1874 dienst, en bracht het tot generaal in de Eerste Wereldoorlog. In 1919 werd hij eervol ontslagen.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog veroverden de troepen onder zijn commando in 1917 Riga. Aan het westelijk front was hij een van de organisatoren van het Michael offensief (1918). Men wijst hem aan als bedenker van de tijdens die aanval succesvolle stormtroeptactiek, volgens sommige bronnen ten onrechte.[bron?] In een Amerikaanse publicatie uit 1980, geven de generaals Balck en Von Mellenthin aan in zijn geheel niet bekend te zijn met een dergelijke tactiek, ondanks het gegeven dat generaal Balck zelf in zo'n stoottroep had gediend. Ook kolonel Von Uslar-Gleiden (de Duitse militair attaché in Washington D.C.) gaf aan dat de "Von Hultier' tactiek niet als dusdanig voorkomt in Duitse doctrines of publicaties, en dat het bespreken ervan iets typisch Amerikaans/Engels moet zijn geweest.[3] Na zijn pensionering was Von Hutier tot zijn dood voorzitter van de Bond van Duitse Officieren, de Deutscher Offizier Bund. Daar verspreidden hij en zijn neef Erich Ludendorff de dolkstootlegende die de nederlaag van het Duitse leger ontkende en het thuisfront de schuld van de ineenstorting van het Duitse Keizerrijk gaf.