Gregorius V | ||||
---|---|---|---|---|
Bruno van Karinthië ca. 972 – 18 februari 999 | ||||
![]() | ||||
Paus Gregorius V
(1842), Artaud de Montor | ||||
Paus | ||||
Periode | 996-999 | |||
Voorganger | Johannes XV | |||
Opvolger | Silvester II | |||
Lijst van pausen | ||||
|
Gregorius V, geboren als Bruno of Brun van Karinthië (geboorteplaats onbekend, ca. 972 - Rome, 18 februari 999) was paus van 3 mei 996 tot zijn dood.
Hij was een zoon van hertog Otto I van Karinthië, een kleinzoon van keizer Otto I van het Heilige Roomse Rijk. Bruno werkte als hofkapelaan bij zijn vaders neef, de op dat moment Rooms-Duitse koning Otto III, die hem voordroeg als opvolger van paus Johannes XV.
Bruno van Karinthië werd zodoende op 24-jarige leeftijd de eerste Duitse paus. (Soms wordt ook Bonifatius II als de eerste Duitse paus beschouwd, alhoewel hij eigenlijk Ostrogoot was.)
Hij koos voor de naam Gregorius, die niet in zijn familie voorkwam, omdat deze hem zou herinneren aan de bekendste van zijn voorgangers. Deze voorganger was waarschijnlijk Gregorius de Grote[1].
Politiek gezien was hij loyaal aan de keizer en hij schonk veel buitengewone privileges aan kerken en kloosters in het Heilige Roomse Rijk. Een van zijn eerste pauselijke handelingen was de keizerskroning van Otto, die op 21 mei 996 plaatsvond. Enkele dagen nadat Otto was gekroond, hielden ze gezamenlijk een synode. Tijdens deze synode werd bisschop Arnulf weer aan het hoofd van het bisdom Reims geplaatst, terwijl de toekomstige paus Silvester II als een indringer opzij werd gezet. Robert II van Frankrijk, die op zijn recht om zelf bisschoppen te benoemen had gestaan, werd gedwongen dat recht op te geven.
Na een pontificaat van twee jaar en negen en een halve maand overleed hij. Hij werd begraven in de oude Sint-Pietersbasiliek.