Pierre de Ronsard | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Algemene informatie | ||||
Geboren | 11 september 1524[1] | |||
Geboorteplaats | Château de la Possonère (Couture-sur-Loir | |||
Overleden | 27 december 1585 | |||
Overlijdensplaats | Priorij Saint-Cosme in La Riche nabij Tours | |||
Werk | ||||
Periode | 16e eeuw | |||
Genre | Poëzie | |||
Stroming | De Pléiade | |||
Bekende werken | Cassandre, 1552; Les hymnes, 1555-1556; Sonnets pour Hélène, 1578 | |||
Dbnl-profiel | ||||
Lijst van Franstalige schrijvers | ||||
|
Pierre de Ronsard (Couture-sur-Loir, 11 september 1524 (?) - Priorij Saint-Cosme in La Riche, 27 of 28 december 1585) was een Frans dichter uit de renaissance.
Ronsard vormt samen met Du Bellay en enkele andere dichters de groep van de Pléiade (genoemd naar de zeven sterren). Ondanks hun grote belangstelling voor de klassieke poëzie verkiezen zij voor hun gedichten het Frans boven het Latijn. De dichters van de Pléiade zetten zich in voor de bescherming van de Franse taal ten opzichte van het Latijn, dat door het gebruik in de kerk de boventoon voerde, en ook door de humanisten meer en meer werd gebruikt voor het maken van profane literatuur. De Pléiade daarentegen zet zich in om het Frans te ontwikkelen en aan te vullen, met neologismen en leenwoorden uit verschillende Franse dialecten, het Italiaans, en ook met verbasteringen van Latijnse woorden.
De Pléiadedichters schrijven vooral 'poésie légère': liefde en natuur zijn belangrijke thema's in hun werken. Voor de mensen in deze eeuw brak er een nieuwe tijd aan. Het vertrouwen in de mens nam toe en de klassieke oudheid werd populairder.