Titanic
| ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
RMS Titanic in 1912
| ||||
Geschiedenis | ||||
Werf | Harland and Wolff, Belfast | |||
Bouwnummer | 401 | |||
Kiellegging | 31 maart 1909 | |||
Tewaterlating | 31 mei 1911 | |||
Kostprijs | £1,5 miljoen pond | |||
In de vaart genomen | 2 april 1912 (Belfast) | |||
In dienst | 10 april 1912 | |||
Uit dienst | 15 april 1912 | |||
Status | Gezonken | |||
Thuishaven | Liverpool | |||
Eigenaren | ||||
Vlag | Verenigd Koninkrijk | |||
Eigenaar | White Star Line | |||
Algemene kenmerken | ||||
Scheepsklasse | Olympic-klasse | |||
Type | Passagiersschip | |||
Lengte | 269 meter | |||
Breedte | 28 meter | |||
Diepgang | 10,5 meter | |||
Hoogte | 53 meter | |||
Deplacement | 52.310 longton | |||
Tonnenmaat | 46.328 brt | |||
Passagiers | 1912 - totaal 2223. Eerste klasse: 329, Tweede klasse: 285 Derde klasse: 710 | |||
Hutten | 840 (1-3 klassen) | |||
Dekken | 9 (A-G) | |||
Voortstuwing en vermogen | 24 double-ended en 5 single-ended Scotch ketels op 215 psi, twee viercilinder stoommachine-zuigermotoren van elk 16.000 pk (12 MW) voor de twee buitenste schroeven en één lagedrukturbine (ongeveer 7 psi absoluut) met 18.000 pk (13,5 MW) voor de middelste schroef. Totaal 50.000 pk (37 MW). | |||
Vaart | 21 knopen (38 km/h) | |||
Roepletters | MGY | |||
Boten | 20 reddingsboten (1178 inzittenden) | |||
Capaciteit | 3547 (maximum) | |||
Bemanning | 900 | |||
Opmerkingen | Royal Mail Ship | |||
Locatie van het wrak | ||||
|
RMS Titanic was het tweede van een drietal luxeschepen uit de Olympic-klasse die een groot deel van het trans-Atlantisch verkeer moesten verwerken. Eigendom van de rederij White Star Line en gebouwd in Belfast. In de nacht van 14 op 15 april 1912 kwam de Titanic op zijn eerste reis met bijna volle kracht (in dienst) in aanvaring met een ijsberg; een deel van de stuurboordzijde werd op verscheidene plaatsen doorboord, en binnen drie uur was het schip gezonken. 1522 opvarenden kwamen om het leven.[1] Hoewel dit naar aantal slachtoffers niet de grootste scheepsramp in de geschiedenis is, is het wel de bekendste. Als grootste schip ter wereld, stond het bekend om de toendertijd innovatieve veiligheidsmaatregelen waardoor het als praktisch onzinkbaar werd geacht en het hoge aantal slachtoffers in vredestijd.
In 1985 werd het wrak teruggevonden onder leiding van Robert Ballard, waardoor veel informatie over het schip en zijn fatale reis aan het licht kwam. Drie grote scheepsdelen en een hoeveelheid kleinere resten liggen op 3800 meter diepte op de bodem van de oceaan.
Op 21 augustus 2019 werd er een onderzoek gepubliceerd. De onderzoekers ontdekten dat grote delen van het schip verdwenen zijn door een metaaletende bacterie. Kenners denken dat er over twintig tot dertig jaar niets meer van het scheepswrak over is.