Wilhelm Reich | ||
---|---|---|
Wilhelm Reich (circa 1922)
| ||
Algemene informatie | ||
Geboren | 24 maart 1897 Dobzau, Koninkrijk Galicië en Lodomerië (huidige Dobrjanytsji, Oekraïne) | |
Overleden | 3 november 1957 Lewisburg, PA, Verenigde Staten | |
Doodsoorzaak | Hartfalen | |
Nationaliteit | Oostenrijks-Amerikaans | |
Beroep | Psychoanalyticus | |
Bekend van | Freudo-Marxisme, Lichaamsgerichte psychotherapie, orgon-energie | |
Beïnvloed door | Max Stirner, Sigmund Freud, Karl Marx | |
Beïnvloedde | Saul Bellow, William Burroughs, Gilles Deleuze, Paul Edwards, Arthur Janov, Paul Goodman, Alexander Lowen, Norman Mailer, A.S. Neill, Fritz Perls, Robert Anton Wilson | |
Familie | ||
Partner(s) | Annie Pink, Ilse Ollendorf, Elsa Lindenburg | |
Kinderen | Eva (1924), Lore (1928), Peter (1944) | |
Overig | ||
Ouders | Leon Reich and Cecilia Roniger | |
Alma mater | Universiteit van Wenen | |
Website | Wilhelm Reich Infant Trust |
Wilhelm Reich (Dobrjanytsji, 24 maart 1897 – Lewisburg, 3 november 1957) was een Oostenrijks-Amerikaanse psychiater, seksuoloog, psychoanalyticus, bioloog, en natuurkundige van Joodse komaf, voornamelijk bekend als een van de meest radicale personen in de geschiedenis van de psychiatrie. Hij was de auteur van meerdere boeken, waaronder Die Massenpsychologie des Faschismus (De massapsychologie van het fascisme) en Charakteranalyse (Karakteranalyse), allebei uitgegeven in 1933.[1] Hij is de vader van de bio-energetica, onder andere via zijn oud-medewerker Alexander Lowen.
Van huis uit psycholoog en freudiaans analyticus (hij wordt gezien als de grondlegger van de leer van de karakterstructuren), werkte hij in de jaren 1920 Freuds theorieën uit in zijn werk De seksuele revolutie, waarbij hij meer de nadruk legde op de collectieve dan op individuele psychische beleving en processen. Zijn werk beïnvloedde een generatie van intellectuelen, waaronder Saul Bellow, William S. Burroughs II, Paul Edwards, Norman Mailer, A.S. Neill, Peter A. Levine en Robert Anton Wilson en hielp de ontwikkeling van innovaties zoals Fritz Perls' gestalttherapie en Arthur Janovs primaltherapie.[2]
Later in zijn leven werd hij een controversieel figuur die zowel geliefd als gehaat was. Hij schond enkele psychoanalytische taboes, zoals het ontwikkelen van lichaamsgerichte psychotherapie waarbij aanraken werd gebruikt tijdens een sessie. Na enkele jaren van microbiologisch onderzoek zei hij dat hij een primordiale kosmische energie had ontdekt die hij orgon noemde. Hij bouwde orgon-energie-accumulators waar patiënten in konden zitten voor het verbeteren van hun gezondheid en stelde goede resultaten te hebben. Deze resulteerden in verhalen in de media over seks-kisten die kanker konden genezen.[3]