Gamal Abd al-Nasser | |||
![]() | |||
Fødd | arabisk جمال عبد الناصر — Gamāl ‘Abd an-Nāṣir 15. januar 1918 Alexandria | ||
---|---|---|---|
Død | 28. september 1970 (52 år) | ||
Statsborgar av | Sultanatet Egypt, Kongedømmet Egypt, Republikken Egypt, Den sameinte arabiske republikken | ||
Yrke | politikar, militær, revolusjonær | ||
Utdanna ved | Universitetet i Kairo Egypts militærakademi | ||
Ektefelle | Tahia Kazem | ||
Barn | Khalid Abdel Nasser, Mona Gamal Abdel Nasser | ||
Medlem | De frie offiserer | ||
Alle verv |
Gamal Abd al-Nasser (15. januar 1918–28. september 1970) var ein egyptisk militær og politikar. Han var statsleiar i landet frå 1952 til 1970.
Nasser fekk den reelle makta i Egypt då kong Farouk vart styrta i 1952. I 1954 etterfølgde han Muhammad Naguib som statsminister. I 1956 vart han president, ein posisjon han hadde under Suezkrisa same året. I 1967 leid han eit militært nederlag i seksdagarskrigen, men han heldt likevel fram som statsleiar til han døydde i 1970.
Under Nasser reiv Egypt seg laus frå britisk styre, og gjennom revolusjonen skapte han det moderne Egypt. Han var ein sterk motstandar av vestleg imperialisme. Han var tilhengjar av panarabismen, den arabiske nasjonalismen. Han er rekna som ein av dei viktigaste arabiske leiarane gjennom historia.
Nasser var gift med Tahia og dei hadde tre søner; Khaled, Abdul Hamid og Abdul Hakim, og to døtrer; Mona og Hoda.