Rumours Studioalbum av Fleetwood Mac | ||
Språk | engelsk | |
Utgjeve | 4. februar 1977 | |
Innspelt | 1976 | |
Studio | Criteria Studios, Miami; Record Plant Studios, Sausalito og Los Angeles; Zellerbach Auditorium, Berkeley; Wally Heider Studios, San Francisco; Davlen Recording Studio i North Hollywood | |
Sjanger | Softrock[1] | |
Lengd | 39:03 | |
Selskap | Warner Bros | |
Produsent | Fleetwood Mac, Ken Caillat, Richard Dashut | |
Fleetwood Mac-kronologi | ||
---|---|---|
Fleetwood Mac (1975) |
Rumours | Tusk (1979) |
Singlar frå Rumours | ||
|
Rumours er det 11. studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac. Store delar av albumet vart spelt inn i California i 1976, og det vart produsert av bandet i lag med Ken Caillat og Richard Dashut. Rumours kom ut 4. februar 1977 på Warner Bros. Records. Plata nådde toppen av både Billboard-lista i USA og UK Album Chart i Storbritannia. Songane «Go Your Own Way», «Dreams», «Don't Stop» og «You Make Loving Fun» vart gjevne ut som singlar. Rumours er det mest suksessrike albumet til Fleetwood Mac. Dei vann Grammy-prisen for årets album i 1978 og plata har selt over 40 millionar eksemplar verda over, noko som gjer det til eit av dei mestseljande albuma gjennom tidene. Rumours har selt til diamantplate i fleire land, mellom anna i USA, Canada og Australia.
Bandet ønskte å byggje vidare på den kommersielle suksessen dei hadde fått i 1975 med plata Fleetwood Mac, men sleit med at fleire i bandet var i ferd med å gå frå kvarandre, alt før innspelinga starta. Innspelinga av Rumours var markert av hedonistisk oppførsel og krangling mellom bandmedlemmane, og dette var med på å forme tekstane på albumet. Med påverknad frå popmusikk, vert det nytta ein kombinasjon av akustiske og elektriske instrument på songane. Miksinga av albumet tok tid og utsette utgjevinga av albumet, men vart omsider gjort ferdig mot slutten av 1976. Då albumet kom ut i 1977 la bandet ut på ein verdsomfattande turné.
Rumours fekk mykje god kritikk. Kritikarane trekte særleg fram produksjonskvaliteten og harmoniane frå dei tre vokalistane i bandet. Plata inspirerte andre artistar innan forskjellige sjangrar. Det vert ofte trekt fram som den beste utgjevinga til Fleetwood Mac og har toppa mange lister over beste album frå 1970-åra og gjennom tidene. I 2004 vart Rumours mastra på ny og gjeve ut med ekstra bonusspor. Ein versjon på tre CD-plater kom ut i januar 2013. Desse utgåvene inneheld ekstra studioopptak og konsertopptak frå turneen i 1977.[2]